Fotodagboekestafette aflevering 9 | Fotoapparatuur / Fotografie Blog
Welkom    Vraag & Aanbod    Image Gallery    Artikelen    Forum    Gestolen    Leren fotograferen    Afdrukcentrales    Help    Mijn Gegevens     
| | | | |

Fotodagboekestafette aflevering 9

Door: Huibert | 22-06-08

Nummer negen in de estafetteploeg van FAP is niemand minder dan moderator Dustbak. Net als Fokke heeft hij de zorg voor zijn kinderen omdat zijn echtgenote Lyonne parttime werkt. Daarnaast fotografeert hij druk in opdracht. Opvallend is dat hij beelden die hij op een dag geschoten heeft, ook nog eens dezelfde dag verwerkt en op zijn server zet zodat zijn klant die ervan af kan plukken. Ik heb nooit eerder een fotograaf gesproken die hetzelfde huzarenstukje voor elkaar kreeg. Of Dustbak schiet bizar weinig beelden op zo’n dag of hij heeft een enorme verwerkingspeper in zijn reet. En als je tussendoor dan ook nog het op forum een oogje in het zeil moet houden, dan is je dag gevuld. Een mooi dagboek…

De rustigere periode is voor mij aangebroken , de verbouwing van mijn huis annex studio loopt tegen het einde dus ik heb in een onbezonnen bui Huibert aangeboden om een fotodagboek bij te houden.

Ergens met de stille hoop dat ik te horen zou krijgen dat er nog 253 wachtende voor mij waren maar helaas nog geen uur later kreeg ik een email terug met het verzoek om maar direct te beginnen en dan ook nog eens gedurende 7 dagen!

‘Help! .Waar ben ik aan begonnen’, was mijn eerste gedachte. Ik zorg voor 2 kinderen, schatten weliswaar maar verslaafd aan aandacht en regel een verbouwing. En-passant heb ik ook nog klanten die immer meer willen en het liefste gisteren. Maar goed, ik heb mij aangeboden dus we gaan er het beste van maken.

Omdat het de rustige periode is betekent het ook dat ik niet elke dag voor dezelfde klanten dezelfde dingen hoef te doen. De opdrachten zijn wat afwisselender en de dagen hebben wat meer ruimte om te schrijven.

11:00uur. Voor vandaag heeft Lyone, die naast parttime werk als communicatie consultant voor Corus mijn zakelijke beslommeringen voor haar rekening neemt, een leuke opdracht geregeld. Een kastenfabrikant wil een aantal van zijn kasten gefotografeerd hebben die gebruikt worden op de set van GTST (goede tijden slechte tijden voor degene die nooit rond 8uur zappen)

Omdat we een hekel hebben aan filerijden en omdat de stukadoor besloot het laatste deel van het plafond ’s ochtends te stuccen is de afspraak gemaakt om 1 uur ’s middags in Aalsmeer.

12:30uur. Niet te geloven hoe ontzettend klein en compact zo’n set is

Bijna alles is verplaatsbaar en nep. Je realiseert je ineens dat wat je op televisie ziet echt alles is. 5cm daarnaast houdt die wereld dan ook gelijk op. Er wordt min of meer constant gedraaid maar omdat men 2 ruimtes heeft en deze op dit moment niet gebruikt werd konden we hier vandaag fotograferen.

Onder begeleiding van de Ass. Dir. Vp. Etc. waren we iets eerder dan de klant ter plekke zodat ik even rond kon kijken en een plan de campagne kon smeden. Het staat altijd zo knullig als je met van die glazige ogen rond kijkt ten overstaan van je klant die niets anders verwacht dan dat je binnenkomt en gelijk als een pro begint te knallen met fantastische resultaten. Helaas dat is mij dus niet gegund maar nu kan ik net doen alsof, waarmee ik uiteindelijk prima aan de verwachting voldoe.

Er moeten een 3tal sets gefotografeerd worden. Omdat men op de andere set de belichting aan het afregelen is heeft men te weinig vermogen om de set verlichting op vol vermogen aan te zetten. Ik kan iets krijgen wat ca. 4 stops lager uitvalt. Nu is dat op zich geen probleem voor mij, ik fotografeer alleen een set zonder bewegende zaken zoals mensen. Dan maar een wat langere belichting. 8 tot 16 seconden op ISO100 blijkt waarop ik uiteindelijk uitkom. Ik moet wel her en der voor een licht nog een beetje ND folie drukken om te voorkomen dat ik te veel licht heb op sommige plekken en te weinig op andere

De klant was erg content dat hij mee kon kijken op het scherm van mijn Mac. Voordeel voor mij is dat ik op de set al een vorm van ‘approval’ krijg en nooit mijn beelden nog eens keer hoef te  gaan verkopen. Scheelt een hoop kopzorgen.

15:00uur. Gauw naar huis om de bestanden te verwerken en op mijn ftp server aan de klant aan te bieden. En passant heeft Lyone de beelden ook nog verkocht aan Endemol.


Donderdag 29 mei 2008.

7:00uur. Gewekt door Enrique, mijn oudste kind. Hij gaat vandaag overblijven en dat is altijd weer een hele gebeurtenis voor hem. Lara, de jongste, gaat op bezoek bij haar Oma.

8:00uur. Ik ga de Greenwheels ophalen. Lyone brengt de kinderen naar school en Oma. Zij heeft het vandaag zo geregeld dat zij zelf een  vergadering bij kan wonen in Hilversum, ik een opdracht in Waalwijk kan uitvoeren en haar op de terugweg weer kan oppikken in Hilversum. Ja, Lyone is een echte regelaar. Ik weet meestal niet hoe maar wonder boven wonder lijkt alles altijd perfect uit te komen. Je zult maar geluk hebben met je partner.

8:30uur. De Greenwheels staat niet op de gereserveerde plaats. Alkmaar is een van die steden waar meer parkeervergunningen dan parkeerplekken zijn. Met alle gevolgen van dien. Soms raken mensen kennelijk zo gefrustreerd van die ene vrije plek voor het Greenwheels autootje dat men daar maar parkeert. Dit moet de aso-eigenaar van een zwarte auto ook gedacht hebben

Even overweeg ik om rondom een paar krassen te  zetten of mijn D300 door zijn raam te gooien, ik heb hem per slot van rekening vandaag waarschijnlijk toch niet nodig. Enige frustratie is mij ook niet vreemd, ik moet dan ook over 2 uur in Waalwijk zijn en heb daar iets meer dan een uur om mijn foto’s te maken. Ik begon het dan ook al flink warm te krijgen. Gelukkig zag ik het rode geval om de hoek geparkeerd staan.

De opdracht voert naar een bedrijf dat zich bezig houdt met reconditioning van lederwaren, met name schoenen. Men heeft de dienstverlening uitgebreid met een kleine vrachtwagen, een nieuw bedrijfslogo en kleding en wil dit ondermeer via beeldmateriaal communiceren.

10:55uur. Exact 5 minuten voor de afgesproken tijd parkeer ik de Greenwheels op het parkeerterrein en vervoeg mij bij Coen, de direkteur

Na een korte briefing besluiten we de foto’s binnen te maken, niet in de laatste plaats omdat buiten de moesson aangebroken is.

De hal is met behulp van steekwagentjes en een vorkheftruck vlot geprepareerd zodat we de eerste opnames van Coen en truck kunnen maken. Dit allemaal gadegeslagen door de rest van het personeel dat zich er nog niet van bewust is dat zij daarna aan de beurt zijn

Vanwege het weer moest ik vandaag wat improviseren. Ik kon mij ook wel voor de kop slaan dat ik in mijn overmoed die ochtend besloten had om de helft van de spullen die ik normaal mee heb thuis te laten.  Ik was blij dat ik in ieder geval de andere helft wel mee had.

12:30uur. Via Hilversum Lyone oppikken,  naar huis de kinderen weer ophalen en de foto’s van die dag te bewerken.

14:30uur. Na een korte lunch aan de slag met de beelden zodat men er morgen mee aan de slag kan. Hoe is het toch mogelijk dat dit soort dingen altijd tot het laatste moment uitgesteld worden en ik vervolgens kan rennen?

18:00uur. De beelden zijn donker maar wel erg mooi geworden. Ik neem dan ook de tijd om ze echt tiptop te krijgen. Met name de kleuren krijgen zoals ik vind dat ze moeten zijn neemt wat tijd in beslag. Eerst maar eens een hapje eten en wat aandacht aan vrouw en kinderen besteden.

23:00uur. Eindelijk ben ik zover dat ik vind dat ik moet stoppen.

Vrijdag 30 mei 2008.

7:00uur. Vandaag een wat rustigere dag. Lyone gaat naar Corus en ik zorg vandaag voor de kinderen. Ontbijten met Enrique en Lara. Cappucino drinken en we gaan Enrique naar school brengen om half negen.  Met veel moeite kreeg ik Lara weer weg bij school. Helaas moet zij nog 2 ½ jaar wachten, die gaan voor haar erg lang duren. In de tussentijd zijn de teletubbies voorlopig een aardige pleister op de wonde.

10:00uur.  Op de fiets naar Oma waar Lara tot haar schrik zag dat de cranberrycake op was.

Gelukkig zat de koektrommel nog vol J.

11:00uur. We konden nog net even boodschappen doen en brood halen voordat we Enrique al weer van school moesten ophalen voor het middag-eten.

’s Middags gaat Enrique met River, zijn vriendinnetje, mee.

13:300uur. Na half 2 heb ik het rijk weer helemaal alleen. Enrique is weer naar school en Lara slaapt. Die tijd gebruik ik om mijn administratie bij te werken en mijn emails te beantwoorden.

15:00uur. is Lyone al weer thuis.

Om 5uur worden er items gebracht om te fotograferen. 6 kledingsetjes, een 10tal riemen, 50paar sokken, wat doosjes en onderbroeken. Allen bedoeld voor de brochure wintermode 2008 van een Jeans merk. Ik heb altijd de nodige opstartproblemen met kleding. Het is stylen op de millimeter, verdraaid lastig om echt mooi te krijgen. Een pietje precies werk, niet dat ik daar nu zoveel moeite mee heb maar kleding is eigenlijk een heel ondankbaar werkje. Soms vraag ik mij weleens af waarom ik zoveel klanten met kleding heb. Het grote voordeel is dat het werk meestal in het weekend gedaan moet worden omdat men de samples doordeweeks eigenlijk altijd nodig heeft. Op deze manier kan ik voor de kinderen zorgen.

Het is mooi dat het dit keer maar 6 setjes zijn, ze hoeven ook niet compleet vrij gemaakt te worden. Uiteraard moet het wel maandagochtend om 9uur klaar zijn.

Het beloofd in ieder geval een lang weekend te worden.

 

 

Zaterdag 31 mei 2008.

7:00uur .’s Ochtends al weer vroeg uit bed getrokken door Enrique. Die  staat al te springen om alle fotospullen uit de garage te halen om te beginnen. En passant nog even wat cranberrycake en cappuccino scoren bij mijn moeder.

11:00uur. Vandaag beginnen we met het stylen en fotograferen van de 6 setjes. Even een beetje gevloek omdat een inbusboutje waar een snelkoppeling klem mee vastgezet wordt verdwenen is. Om dit in de toekomst voorkomen bestel ik er gelijk maar 10 bij Really Right Stuff. Meteen ook maar de snelkoppelingsplaat besteld voor mijn AFS 70-200. Na een beetje improviseren hangt de camera stabiel genoeg boven het pvc papier. Omdat jeans nogal gevoelig is voor moiré doe ik kleding eigenlijk altijd met multishot. Juist bij kleding bewijst dat zijn waarde.

13:00uur. Na het opzetten en inregelen van het licht eerst een broodje eten en nog een cappuccino.

14:00uur. We kunnen beginnen. Enrique en Lara liggen lekker te pitten. Lyone is bezig de eerste setjes te stylen. 

Kranten, bubbelfolie,  schuimrubber en een onmetelijk geduld zijn noodzakelijke ingrediënten.

16:00uur. Lyone haar werk zit er op. Nu liggen voor mij slechts de sokken en onderbroeken te wachten. De klant wilde tevens een opname van het bijbehorende doosje. Helaas was ze tijdens de rit naar ons huis op de stapel doosjes gaan zitten zodat deze niet helemaal ongeschonden binnenkwamen. De extra kosten voor het naderhand digitaal opkalefateren neemt de klant voor lief.

19:00uur. Alle items zijn gefotografeerd met uitzondering van de riemen. De RAW bestanden worden omgezet in DNG zodat ik die vanavond nog kan bewerken. Ik bewerk alle opnames nog dezelfde dag, een routine die ik zo langzamerhand zeer rigoureus hanteer. 

 In de rustige periode kun je het nog wel een beetje uitstellen maar wanneer het druk is loop je uiteindelijk onherroepelijk tegen problemen aan. Na het eten dan maar aan de slag.

24:00uur. Alles gedaan, naar de FTP gekopieerd. Lekker douchen en naar bed. Morgen weer een dag.

 

Zondag 1 juni 2008.

7:00uur. Het genot van 2 kinderen is toch dat je elke dag lekker lang van de ochtend kunt genieten. Omdat Enrique gisteren lag te slapen en een deel van het fotograferen gemist heeft had ik hem beloofd dat hij vandaag mocht meehelpen. Er ligt alleen nog maar een stapeltje riemen dus het wordt een korte dag en heb ik nog een beetje weekend daarna. Eerst maar eens ontbijten, cappuccini en dan zien we wel.

11:00uur. De riemen fotografeer ik uit de hand, niet alleen omdat ik wat gemakzuchtig ben… nou ja wel dus eigenlijk J.

Enrique heeft zijn eigen camera er bij gepakt en fotografeert vrolijk mee. Een wonder dat hij dit ding al meer dan een jaar heel heeft weten te houden. Dat zegt toch wel wat over de degelijkheid van de goedkoopste Kodak digitaaltjes.

14:00uur. Na de lunch en het bewerken van de riemen begin ik toch wat nattigheid te voelen. De briefing van de items voor het weekend was dat niets vrijstaand gemaakt hoeft te worden. Dat is eigenlijk niet logisch omdat geen enkel item tot nu toe bestemd voor drukwerk voor deze klant op wit moest, alleen de items voor de website.  Toch maar eens nabellen met de communicatie manager.

16:30uur. Lyone en Enrique zijn een stukje fietsen. In afwachting van bericht van de communicatie manager heb ik Nederland-Wales gekeken.

17:30uur. Vlak voordat we eten gaan maken krijgen we het telefoontje met het bericht dat met uitzondering van de setjes alles vrijstaand gemaakt moet worden. Mooi, zojuist is mijn opdracht wat verder uitgebreid en kan ik wat meer verdienen maar het betekent ook dat ik ’s avonds nog wel wat werk heb liggen. Ergens baal ik wel want de witte items had ik al helemaal gemaakt, had ik geweten dat ze vrij moesten had ik ze grijs gelaten, vrijgemaakt en daarna pas weer wit gemaakt. Dat gaat een stuk vlotter. Nu sta ik voor de keuze of ik opnieuw begin of dat ik witte (nou ja bijna dan) items vrijmaak.

19:00uur. Voordat Enrique naar bed gaat wilde hij perse nog even wat fotos met zijn allen maken.

  

24:00 Omdat ik een hekel heb aan dubbel werk en nu eenmaal ongelofelijk eigenwijs ben heb ik ervoor gekozen witte items vrij te maken. Het zit er op en eigenlijk waren de enige echt vervelende items een stel witte sokken met hele fijne stof en allerlei kleine haartje aan de randen. Ik neem mij ook meteen voor om dit niet meer te doen en uit te besteden aan het  bureau dat ik daarvoor heb. Helaas trap ik er wel altijd in dat ik het uiteindelijk zelf doe, ondermeer met het excuus dat het een goede oefening is. Ik ben benieuwd.

Nu eerst maar eens douchen en dan lekker tegen Lyone aan kruipen. Morgen heb ik vrij . Zorg ik voor de kinderen maar omdat ik dat altijd erg graag beschouw ik dat als een vrije dag J.

 

Maandag 2 juni 2008.

7:00uur. Bieb…bieb…bieb… rise & shine! Samen met Lyone en de kids ontbijten waarna Lyone naar Corus gaat en ik Enrique naar school breng en daarna voor Lara zorg.

9:30uur. Teletubbies, Lara’s favoriete tv programma vooral het moment waarop ze alle 4 dag zeggen en in dat gat in de vloer springen.

10:00uur. Gedurende de Teletubbies maar even wat email beantwoord, kranten gelezen, cursus gevolgd en instructies ontvangen over een stel manchetknopen die ik morgen zou moeten ontvangen. Ik heb nog een hele berg andere foto’s die ik zou moeten bewerken maar omdat er niemand is die mij boos begint te bellen wanneer dat niet gebeurd staat het niet erg hoog op mijn prioriteiten lijstje. Shame on me L

11:00uur. Cappuccino & gebak bij Oma.

12:00uur. Enrique ophalen van school om met zijn 3′en te lunchen. Dat dacht ik maar Enrique heeft geregeld dat hij bij een vriendje kan lunchen en daarna meegaat naar een speeltuin in Bergen. Dan maar eten met mijn meisje. Broodje en daarna verse aardbeien met slagroom, daar is ze helemaal verzot op. Daarna even lekker slapen.

14:00uur. Heerlijk zo’n dag even niets maar het moet ook niet te lang duren. Ik ben dan ook  blij als Lara weer wakker is.

Ik heb mij voorgenomen om een nieuwe tas te gaan halen. Ik heb namelijk in een opwelling een RRS flash bracket aangeschaft en nu wil ik een tas waar ik dat, een body, 2 lenzen en een flashsetje in kan opbergen. Het moet er net in passen en zo klein mogelijk zijn. Ik heb het plan opgevat om tassen te kopen voor bepaalde types werkzaamheden waar ik dan in ieder geval de daarbij behorende lenzencombinaties in bewaar. Ik ben benieuwd of dat gaat werken.

Samen met Lara op de fiets naar Cameraland, daar kom ik al sinds het nog Fotokiekie heette en eigenlijk een veel te dure zaak was. Dat is compleet veranderd sinds een jaar of 2. Omdat ik naar een regulier winkel ga heb ik mij voorgenomen mij eens lekker te laten informeren door een verkoper.

De verkoper komt uiteraard direct met een veel te grote tas onder het mom dat daar alles wel in past. Toch niet helemaal de boodschap begrepen denk ik. Ik leg nog maar eens uit dat de tas waarvoor ik kom alleen gebruikt wordt als ik ergens moet fotograferen waar ik ook afhankelijk ben van flits. Diverse prijsuitreikingen en modeshows met sfeerlicht waar ik in het afgelopen jaar ben geweest schieten mij weer te binnen. Ik wil dus iets dat past bij een kostuum, niet te zwaar is en waarbij ik niet het gevoel heb een poef onder mijn arm te hebben. Ik moet er ook nog eens vanuit kunnen werken zonder dat alles over de grond rolt zodra ik er iets uit nodig heb.

Uiteindelijk kom ik uit op een Kata, redelijk klein, niet 3 kg zwaar vanwege alle beschermingsfoam zodat je er ook nog eens niets in kwijt kunt. Een ‘piece of shit’ volgens de verkoper maar wel exact wat ik kan gebruiken.

17:30uur. Na heerlijk met Lara gefietst te hebben zijn we nog even langs Paul gereden om naar Max te kijken.  

Lara is gek op kleine kindjes en met 2 weken voldoet Max perfect aan dat criterium. Het wachten is nu op Lyone en Enrique voor het eten en avond programma.

 

Dinsdag 3 juni 2008.

7:00uur. Vandaag voor de kinderen zorgen en tussendoor een pakketje oppikken met manchetknopen, fotograferen en op de ftp zetten. De beroerde planning van een ander is weer eens mijn haast geloof ik. Eerst maar eens ontbijten en  Enrique naar school brengen.

10:00uur.  Gelukkig is de post vroeg en is het pakketje ook meegekomen. Lara is nog aan het kijken naar ‘het Zandkasteel’ wanneer ik  in de doos kijk wat ik gekregen heb. De glimmers trekken al heel snel haar aandacht, dat zit er bij vrouwen al heel vroeg in heb ik gemerkt J.

De doos bevat een 40tal paren manchetknopen en een zak met ca. 100stuks nepdiamanten manchetknopen. Volgens de bijgesloten briefing moeten alle knopen separaat gedaan worden en een compositie met de 100neppers. Vanmiddag dan maar wanneer Enrique naar school is en Lara slaapt.

11:00uur. Capuccino & Cranberrycake tijd!

12:00uur. Enrique ophalen van school en lunchen.

13:30uur. We gaan beginnen. Balen dat het boven nog niet klaar is. Mijn opname tafel staat in de garage, die had nu wel mooi van pas gekomen. Een beetje improviseren dan maar met stoelen, pvc papier en wat plexiglas plaatjes brengt uitkomst. Ik heb tot 3 uur om de opnames te maken voordat ik Enrique weer moet ophalen maar dat gaat lukken. Sinds ik een keer 500paar manchetknopen voor een webwinkel heb moeten fotograferen gaat mij dat vrij vlot af.  

15:00uur. Enrique halen en dan wat boodschappen doen zodat we ’s avonds iets te eten hebben als Lyone thuis komt.

19:30ur. Na het eten,  kinderen douchen, tanden poetsen en naar bed brengen ga ik de foto’s van die middag maar eens bewerken. Even lekker er voor gaan zitten, muziekje op en een beetje pennen.

Onderhand ben ik ook bezig om dit dagboek te schrijven. Ik moet eerlijk zeggen dat het mij niet meegevallen is. Het is verdraaid lastig voor iemand die zo vergeetachtig is als ik. Ik fiets soms aan het einde van de straat terug om te kijken of ik niet vergeten ben de voordeur dicht te doen. Laat staan dat ik mij aan het einde van de dag kan herinneren wat ik die dag gedaan heb. Elke dag even wat aantekeningen maken en schrijven was dan ook echt noodzakelijk en ik ben nog best veel vergeten. Gelukkig weet ik al niet meer wat.

Ik heb ook het nodige over mijzelf geleerd. Ik heb veel regelmaat maar er gebeurd genoeg om iets over te schrijven. Ik vond het moeilijk om dat binnen 1 A4′tje per dag te houden. Ik heb plezier in wat ik doe en ben daarin nog lang niet uitgeleerd. Ik  ben vooral dankbaar voor de mogelijkheden die ik heb om te werken en tegelijk voor mijn kinderen te zorgen.  Ik heb een partner die dit mogelijk maakt en er zelf ook gelukkig mee is. Ik ben blij dat ik hiervoor gekozen heb toen ik 5jaar geleden weer in Nederland kwam.

Dustbak…

Stem of voeg toe aanUitleg over het gebruik van deze icons :  Plaatsen/stemmen op NUjij Plaatsen/stemmen op eKudos Plaatsen/stemmen op MSN Reporter Plaatsen/stemmen op Digg Stumble it! Voeg dit artikel toe aan Del.icio.us Voeg toe aan je Google bladwijzers Abonneer je op de RSS-feed van deze site Verstuur deze pagina per e-mail via Feedburner

11 Responses to “Fotodagboekestafette aflevering 9”

  1. reinierv Says:

    hahaha, mooi verhaal hoor Ray, van een druk man…
    Dat vergeten is zo herkenbaar, hoe vaak ik wel niet buiten sta en weer naar binnen moet om nog even iets mee te pakken dat ik vergeten was, een stel oude buren lachten zich daar destijds rot om ;-)

    Met een mooie viltstift op de ruit schrijven dat hij op een greenwheel plaats staat was wel een goede geweest, meestal zijn het ook nog eens van die dikke bakken die dit soort dingen uithalen, hoe komt dat toch…

  2. Ray Says:

    Ik heb een dergelijk gast ook een keer aangetroffen toen ik net terugkwam. Ik heb de Greenwheels toen er strak tegenaan voor geparkeerd.

    Meneer was heel boos de volgende dag maar inzien dat hij daar zelf nooit had mogen staan was er helaas niet bij.

    Het zijn inderdaad vaak van die grote bakken die dit soort dingen uithalen. Ik heb geen flauw idee waarom.

  3. reinierv Says:

    omdat alleen mensen die in staat zijn een ander een oor aan te naaien in staat zijn veel geld te verdienen waarschijnlijk :roll:

  4. Joop Says:

    Mooe verhaalen foto’s. Mooi om te lezen hoe je samen met je vrouw een sterk team bent!
    Een gedreven fotograaf!

  5. MarcelH Says:

    Leuk dagboek zeg, goede schrijfstijl, prettig leesbaar en gelukkig niet van die lappen tekst maar goed gebruik gemaakt van alinea’s.

    Ik stond altijd bekend als een notoire uitslaper maar sinds mijn kleine meid (net 2 geworden) is het ’s ochtends, wat jij al treffend omschreef, genieten geblazen van de ochtenden en natuurlijk vooral van haar.

    Respect ook voor je ‘niet lullen maar werken’ aanpak, zo hoort het m.i. ook. Met je kinderen bezig kunnen zijn is het grootste voorrecht dat er is.

  6. Hans van de Griendt Says:

    Goed geschreven en goed weergegeven hoe jou leven er grotendeels uitziet, lekker gaotisch.

  7. wimem Says:

    Mooi geschreven! Drukte kan geen kwaad, zolang je maar niet vergeet om te leven!

  8. peter w Says:

    tjonge, dat is productie maken zeg.
    heel erg knap en gedisciplineerd zoals je dat aanpakt.
    (professioneel heet dat geloof ik :) )
    leuk daar een inkijkje in te krijgen.
    compliment

  9. Olaf Says:

    Leuk dit eens te lezen. Als hobby-fotograaf heb ik een hele andere indeling rond mijn fotografie, maar zo full-time … dat kriebelt dan ook wel weer!
    Fijn dat je tijd had ons een kijkje te geven!

    Groet, Olaf

  10. Fokke Says:

    Als ik dit zo lees zou ik dol worden van produktfotografie. Het houdt niet op zeg!
    Leuk om te lezen hoe ook jij geniet van het zorgen voor je kinderen. Mooie zelfportretten ook.
    Over tassen gesproken, ik heb net tweede hands zo’n geweldig ideaal schoudertas(je) gekocht, 10 euro! Ben ik zo blij mee! :-)
    Waarom staat er een aantal x de letter J aan het einde van een dag?
    Ik stel voor dat het volgende FAP uitje bij je moeder is, met cappucino en cranberry cake!
    Mooi werk Ray.

  11. Eppo Says:

    Mooi verhaal Ray. Ik vind de gelijkenis van je kinderen met hun ouders wel érg treffend zeg. Tenminste, zover ik jullie van foto’s ken… Een Lyone en Ray in de notendop :)

Leave a Reply