Stelling 9: De fotograaf mag alles fotograferen
Regelmatig ontstaan er discussies bij foto’s die volgens sommige lieden over het randje gaan. Neem bijvoorbeeld de berooide dakloze die op een bank in het park zijn roes ligt uit te slapen en er niet bepaald op zijn fraaist bij ligt. Er zijn fotografen die hier maar wat graag een plaat van schieten. Kun je zoiets doen zonder medeweten van het onderwerp van je foto? Of de vrouw die bukt en wier zomerjurk pardoes opwaait. Menig fotograaf schiet er ongegeneerd een plaatje van, opdat iedereen kan zien welke slip de desbetreffende dame draagt. Kan dat wel? Het leed van oorlogen, de gruwelijke slachtpartijen van het strijdterrein lijken een uitzondering te vormen. Dit is, zo redeneren velen, relevant om te zien, dit is nieuws…
En wat te denken van de fotograaf die over de stranden zwalkt en met zijn teletoeter topless dames fotografeert zonder dat de desbetreffende dames het in gaten hebben. Kan dat? Kan dat niet? Moeilijk.
En dan zijn daar ook nog die ratten die bekende personen het leven voortdurend zuur maken. Mogen zij wel zo ongegeneerd het leven van een ander binnendringen? Er zijn vast nog veel meer voorbeelden op te lepelen, maar ik hou het maar even hierbij.
De stelling luidt ditmaal:
De fotograaf mag alles fotograferen
A) Inderdaad, vrijheid blijheid. Dat geldt in het bijzonder voor fotografen.
B) Nee, er dient altijd toestemming aan het onderwerp te worden gevraagd.
C) In tijd van oorlog is alles geoorloofd, in tijd van vrede niet!
D) Het ligt weer eens genuanceerder, nl….
: 
September 2nd, 2008 at 8:30 am
D) natuurlijk, ik geloof dat de nederlandse wetgeving redelijk goed aangeeft hoe het moet zijn: je mag in de publieke ruimte iedereen fotograferen zolang je niet bewust mensen in discrediet brengt. Lastiger wordt het imo als je op de grens van de privesfeer gaat werken. Ik heb zo voor mijzelf soms wel moeite met mijn voyeur serie (die heet niet voor niets zo), de foto van iemand in zijn eigen huis was duidelijk over de grens, maar in de eigen tuin…en als daar dus een kunstzinnige/maatschappijkritische insteek in zit?? Ik heb weinig kritiek hierop gehoord dus neem aan de de meesten er geen probleem mee hebben…
September 2nd, 2008 at 9:00 am
zie reinierv
qua op het strand met een teletoeter rondlopen, je moet een dikke huid hebben hoor als je met je vogellens en statief in drukbegaan gebied begeeft.
zonder grenzen te overschrijden doe je natuurlijk nooit iets grensverleggends. Sommigen worden er om geroemd, anderen verguisd. Aan het Duivendak kun je zien dat het ook tijdafhankelijk is of je door grenzen te overschrijden een held bent of een schlemiel.
September 2nd, 2008 at 12:56 pm
D) zoals Reinier zegt de Nederlandse wetgeving omschrijft al duidelijk dat we respect moeten hebben met fotografie en wildvreemden. Maar dat is ook typisch Nederland, alles definieren, ook hier.
Het gaat uiteindelijk erom dat je als fotograaf, hobbyist aan je klompen aanvoelt wat wel en niet kan. Een kiekje omwille van mededeling gek/ sexy maken en klakkeloos op internet plempen met de hoop dat een ander ook zegt wat een gekke mevrouw, of sexy mokkel is voor kansloze sukkels. Duidelijk voorbeeld; Zomaar een junk in dip is geen foto, als er een verhaal diepgang in zit wordt het al interessanter. Maar dan nog moet de fotograaf zich afvragen, wat wil ik met die foto? Wat wordt de context waar de foto in wordt geplaatst? Een junk die door omstanders vieze blikken vangt geeft een diep verhaal maar als die foto tussen de dierentuin foto’s van diezelfde middag staat itoont het weinig respect.
September 2nd, 2008 at 1:17 pm
Quote Mathilde: Maar dat is ook typisch Nederland, alles definiëren, ook hier.
Nou het is hier nog heilig vergeleken met de USA en Frankrijk.
Verder:ben ik een groot aanhanger van B. Ik heb een grenzeloze hekel aan mannetjes en vrouwtjes die stiekeme tele foto’s maken.
September 2nd, 2008 at 1:39 pm
IK ga voor D.
Ik vind dat je niet ongebreideld als fotograaf je gang maar kunt gaan, niet bij de opname, niet bij de publicatie. Maar zijn ook grenzen aan beperkingen. Ik sluit me aan bij de woorden van Reinier en Mathilde. Als je een foto maakt en wilt publiceren, moet je voor je zelf voor ogen hebben wat je ermee wilt bereiken. Dat betekent je bewust zijn van de situatie en van JOUW situatie als fotograaf/publicist.
September 2nd, 2008 at 1:43 pm
Het is nog heilig hier vergeleken met de USA. Waar we hier nog met het gezond verstand soms afwijken van regeltjes en definities is in de USA overal een regel voor waar men absoluut niet van af wil wijken met soms heel nare gevolgen of/en bizarre situaties.
Helaas beginnen we hier ons gezond verstand ook te verliezen en een zelfde soort houding te ontwikkelen.
Er wordt hier weleens gezegd dat we te veel regels hebben maar het probleem is m.i. eerder dat er steeds minder mensen mee om kunnen gaan omdat we langzaam maar zeker dat ‘Hollandse’ gezond verstand verliezen en ons vermogen om zelfstandig beslissingen te nemen.
Komt een andere vraag wanneer en hoe geef je context mee. Ik zie zoveel fotos die als beeld niets zeggen maar zodra er een titel of stuk tekst bij staat des te meer.
Anyway, voor mij is het A. De fotograaf mag fotograferen wat hij wil. Wat hij daarna met de beelden doet is een ander verhaal. Of is dat eigenlijk D…?
September 3rd, 2008 at 12:09 am
Lees de auteurswet en je weet precies wat wel en niet mag, D dus.
September 3rd, 2008 at 1:35 am
De gelegenheid om gezond verstand te gebruiken en zelfstandig beslissingen te nemen wordt langzaam maar zeker de nek omgedraaid. Door het steeds meer in voeren van regeltjes en strukturen wil men het overzicht behouden en de regie in eigen hand houden. Eigen initiatief: Da’s gevaarlijk. Eigen verantwoordelijkheid? Een bedreiging!!
September 3rd, 2008 at 12:41 pm
Als je goed genoeg kan praten is elke regel te omzeilen.
Kan je dat minder of niet , dan heb je vaak een probleem!
September 3rd, 2008 at 1:15 pm
Maar het willen omzeilen van regels is voor een bepaalde groep mensen erg bedreigend. Dus zijn mensen die goed kunnen praten ook bedreigend…….
September 3rd, 2008 at 6:57 pm
Gelukkig heb ik als natuurfotograaf dat probleem niet, of een paar Copulerende Kikkers moeten mij aanklagen maar dat zie ik ze voorlopig nog niet doen, ik fotografeer nl nooit voor ik het vriendelijk gevraagd heb. :):)
In principe moet elke fotograaf de vrijheid hebben om alles te fotograferen, maar ja er zijn natuurlijk grenzen.
September 3rd, 2008 at 7:27 pm
De wet geeft de grenzen aan en niet de grote bek van de over ht paard getilde voorbijganger en ook niet de onfatsoenlijkheid van sommige fotografen. Jammer dat de steeds grotere dichtheid aan regels zich steeds verder opdringt, maar inde jacht naar de meest exclusieve foto hebben veel papparazzi de grenzen van het fatsoen ook wel behoorlijk aan hun laars gelapt en daarmee ook wel gevraagd om meer regelgeving.
September 12th, 2008 at 9:22 pm
Volgens mij mag je (bijna) alles fotograferen….
het probleem onstaat pas bij publicatie toch?